Een ruis in het signaal




dat rode golfje stond je goed
fleurde je bleke wangen op
een zakdoek aan de linkerkant
en dan vertrok je

ik mijmer naar hoe het was


als spreken niet meer kan
worden muren nodeloos gebouwd
dan lees ik de vraag in je ogen
en hoor de ruis van je taal

nabij in het zout en het zoet
tasten we het voelen af
waar draden van zielen
uniek verbonden raken

wanneer ik jouw hand
in de mijne leg
het ware voel en zeg

ik heb je lief
ik neem je bij de hand
omdat jij mij dierbaar bent

Erna




Gedicht van Erna Muermans
Reageren op dit gedicht
Nog een gedicht van Erna lezen "Klik hier"